FORUM Łódzkich Mam

Jakiś czas temu zdarzało się, że Wojtek miał w kieszeniach lub w plecaku rzeczy, które niebyły jego. Takie drobne pierdółki, ale nie jego. Zawsze kazałam mu iść oddać i przeprosić, robił to i obiecywał, że nie będzie więcej brał.
Ostatnio znowu się zaczyna - przynosi szyszki, kamyki kolorowe, samochodziki itp. itd - niby nic wartościowego, ale mimo wszystko tak być nie powinno. I przyznam że już ciężko mi odróżnić to czy ktoś mu coś dał dobrowolnie, czy wziął sobie bez pozwolenia.
Rozmawiałam o tym z panią z przedszkola i powiedziała, że ona miała ten sam problem - sama ze sobą. I tak naprawdę ciężko jest jej powiedzieć skąd się to bierze, bo na brak zabawek nie narzekała. To samo z Wojtkiem - zabawki się wylewają z koszy, ma swoje "kolekcje" kamieni i szyszek, patyków - pozwalam mu w sumie zbierać wszystko to, co chce. A i tak zdarzają się takie incydenty.
Ma ktoś pomysł na rozwiązanie "problemu"?

Mój brat miał taki okres w podstawówce, że przynosił rożne rzeczy, które nie tylko nie były jego ale również były mu zbędne, bo nawet nie wiedział do czego służy dana rzecz. Rozmowa niewiele dała i problem niestety nadal był. Skończył się dopiero po dość drastycznym kroku taty - kazał mu wziąć kartkę bloku technicznego, napisać drukowanymi markerem "jestem złodziejem", powiesić sobie na szyi i pójść z tym do szkoły. Koniec końców młody nie poszedł tak do szkoły, a problem zniknął i nigdy nie wrócił.

Miałam to samo jako dziecko. Audiolka, tu nie ma mocnych. To nie chodzi o brak zabawek, tylko pragnienie posiadania TEJ JEDNEJ. Tego czegoś, co wpadło w oko, samo się klei do ręki, z czym nie umiesz się rozstać. Tak, kleptomania to dobre określenie Na szczęscie, większość z tego wyrasta I słusznie, że z nim o tym rozmawiasz, bo musi wiedzieć, że źle robi.

Czy ja wspominałam że ulubiona piosenka Wojtka jest "To ja złodziej" Dżemu niby kurde zabawne, ale jak sobie pomysle że to ma byc jakieś proroctwo to mnie ściska.

Jednak od dość długiego czasu jest spokój z chęcią posiadania zabawek innych dzieci.