FORUM Łódzkich Mam

Czy macie u siebie w domu podział, na tego dobrego rodzica, do którego dziecko leci jak skaleczy nóżkę, chce zjeść czekoladkę, czy przytulić się i wypłakać, oraz tego złego co to on nakazuje i zabrania?


Wracając do tematu u nas mąż jest wprowadzony we wszystkie moje pomysły na wychowanie dziecka i w 100% się z nimi zgadza, więc oboje staramy się zakazywać pewnych czynności, czy rzeczy, ale do przytulenia i wypłakania się to i tak mama jest najfajniejsza i myślę, że mężowi jest nieraz przykro jak Emilka wyrywa się mu z rąk lgnąc do mnie gdzie się wtuli i uspokoi.

A jak jest u was?

Marcka pisze:No i się TROCHĘ wściekłam

Trochę? No żesz...

U nas z racji wieku podziału jeszcze nie ma, chociaż na wszystko najlepsza jest babcia A nie, przepraszam, leki wciska mama, czyli wychodzi na to, że jestem ta zła

Taka sytuację jaką opisałaś opowiadała mi niedawno koleżanka. Przyznam może poirytować, w końcu dziecko nie powinno bac sie własnej mamy.
U Nas to ja jestem tym dobrym gliną czasem wręcz za dobrym. no ale to jest mój malutki synuś no

Ku mojemu zaskoczeniu, bo byłam pewna, że będzie odwrotnie, to ja jestem dobrym gliną. Meża dzieci się boją i jest to jedyna osoba, przed którą Ulcia czuje respekt. Reszta może sobie gadać...
Za to jak coś się złego stanie to tylko mamusia.

malaJu pisze: bo byłam pewna, że będzie odwrotnie

też bym tam obstawiała
u nas, zgodnie z przypuszczenami, ja jestem dobrym gliną także

Justinaa,

W naszym domu niestety padło na mnie.
To ja odstawiam do kąta, to ja na niego muszę krzyknąć, chociaż ostatnio wystarczy że powiem, że czegoś nie wolno i nie wolno.
Moje dziecko wie, że ze mną nie ma żartów.
Jak coś odwali to nie ma zmiłuj, za to z moim mężem...Wolna amerykanka. Robi sobie co chce. Zero konsekwencji, zero powagi, jak ostawia dziecko do kąta to wybucha śmiechem i Gab myśli, że się bawimy
Dlatego myślę, że tym "złym" w naszym domu jestem ja, niestety

U nas póki co nie ma podziału na "dobrego" i "złego" rodzica. Jeśli czegoś nie wolno, to nie wolno i oboje staramy się być w swoim postępowaniu konsekwentni, bo być może dzięki temu potem będzie łatwiej "okiełznać" Mateusza.
Ale fakt, że Mati bardziej lgnie do mnie kiedy jest Mu źle. Tyle, że to wynika raczej z tego, że to ze mną spędza całe dnie, a Męża widuje wieczorami i w weekendy.

tulipan87 pisze:Mati bardziej lgnie do mnie kiedy jest Mu źle. Tyle, że to wynika raczej z tego, że to ze mną spędza całe dnie, a Męża widuje wieczorami i w weekendy.

u nas dokładnie z tego samego powodu jest tatoza.

U nas nie ma podziału póki co- oboje przytulamy, całujemy i karzemy...

Miałam jednak podobnie jak Marcka przeprawę z moją mamą. Był czas że byłam wręcz zazdrosna o Natalkę bo jak tylko moja mama była w pobliżu to Nati wolała jej towarzystwo... Z czego to wynikało? Babcia nigdy nie dawała kar, można było robić co się chciało, jeść co się chciało, no i dokładnie padały takie hasła jak u Marcki... Czułam wręcz nieraz, że mama ze mną rywalizuje i ma satysfakcję jak młoda wybiera ją...Ciężko mi było, ale po wielu rozmowach/kłótniach zaczęło się to zmieniać... Teraz uważam, że jest ok. Młoda nadal uwielbia babcie- która jest na prawdę super babcią, ale jest to na jakiś takich zdrowych torach...

Ja jestem i tym złym i tym dobrym-maż jest czasem jak dziecko. Sama muszę mu czasem przypominać i ustawiać do pionu bo ma głupsze pomysły od Majki.Jestem od karania i przytulania.