FORUM Łódzkich Mam

Mam buty które są na mnie dosłownie odrobinę za ciasne w palcach... Macie jakiś domowe sposoby na to żeby je nieco rozbić?
Są to butki na koturnie z tworzywa skóropodobnego...

Aga moja mama używa prawideł inaczej zwanych kopytami szewskimi

agnieszka19, ja ostatnio widziałam u Perfekcyjnej Pani domu, że ona wkładała do buta woreczek strunowy napełniony częściowo wodą. Potem taki but do zamrażalki, woda zwiększy objętość i trochę go rozciągnie. Jak wyjmiesz z zamrażalki, to trzeba odczekać, żeby woda się trochę rozpuściła i zrobione

evelinka pisze:agnieszka19, ja ostatnio widziałam u Perfekcyjnej Pani domu, że ona wkładała do buta woreczek strunowy napełniony częściowo wodą. Potem taki but do zamrażalki, woda zwiększy objętość i trochę go rozciągnie. Jak wyjmiesz z zamrażalki, to trzeba odczekać, żeby woda się trochę rozpuściła i zrobione

No właśnie też to oglądałam tylko zapomniałam jaki to program był można sprawdzić czy faktycznie działa

Na skórę działa lekkie nasączenie spirytusem i założenie. Buty ładnie się rozejdą.

A ja słyszałam żeby założyć z 3 pary skarpet wsadzić w buty i grzać suszarką heheh

Szizel, a jak ma to technicznie wyglądać? Bo nie wyobrażam sobie włożyć stopy w 3 parach skarpet do za ciasnych butów Chociaż pomysł niezły

Można też oddać do szewca - dobry szewc jest w stanie nieco rozciągnęć buty.

Tylko jedno małe 'ale" - moim zdaniem powyższe sposoby (z szewcem włącznie) mają szansę zadziałać w przypadku obuwia skórzanego.
Kiedy mówimy o butach z tworzywa, mam przetestowaną i "sprawdzoną" tylko jedną metodę - niestety mało ekonomiczną: lądują niestety w koszu

Deco-Ania, ekonomiczniej będzie sprzedać i ja tak chyba zrobię, bo mam jedną taką parę, gdzie nie będę próbować ich rozciągnąć tylko postaram się sprzedać

kari, niby tak
Teraz też już jestem "mądrzejsza".
Ale kiedyś człowiek był młody i głupi Pamiętam jak zachłysnęłam się "dorosłością" kiedy dostałam pierwsza pracę - założenie było takie: za trzy pierwsze wypłaty szaleję Uzbierało mi się wtedy kilka par butów kupionych za niewielkie pieniądze (ale patrząc z perspektywy: cena=jakość) z myślą: jak rozchodzę to przestaną upijać i przeleżały później w szafie.
Teraz już sporadycznie mi się to zdarza: żelazna zasada: jeśli już w sklepie coś mnie uciska, to nie kupuję licząc, że się dopasują.

malulu, wciskasz chyba na chama