Dysleksja i inne trudności

[malaJu]

Jako ze wlasnie zagłębiać temat co raz natrafiam na ciekawe opinie.
Na szybko pytanie do Was:
Gdy myślicie słyszycie w głowie słowa czy widzicie obrazy?

[ppola]

Obrazy Zastanawiałam się czy napisać bo jeszcze się okaże że mam jakiś niezdiagnozowany problem ze sobą

[tulipan87]

Słowa

Zastanawiałam się czy napisać bo jeszcze się okaże że

słyszę głosy

[malaJu]

Wieczorem Wam napisze, jak to jest z dyslektykami i inne fajne rzeczy Wam napisze

[tulipan87]

Zatem czekam na diagnozę Pani dr.malaJu

[szaraczarownica]

Słowa. Też jestem ciekawa, czy odmieniec ze mnie

[Bian]

Zdecydowanie obrazy

[kakonka]

Zdecydowanie obrazy

I ja tez

[kasieńka 85]

a ja słowa słyszę

[Misiak]

Słowa.:)

[ava]

Ja też słowa

[hatifnatka]

słyszę głosy czyli słowa słyszę.

[kari]

Zdecydowanie obrazy

I ja tez

i ja

[klara76]

ja słyszę słowa, chociaż czasem zdarza mi się widzieć obrazy - ja to dopiero jestem odmieniec

[lmyszka]

Ja też słowa

zdecydowanie

[misiao1983]

Nie mam pojęcia, bo po przeczytaniu pytania za bardzo się zastanawiałam jak to jest słyszeć słowa a jak widzieć obrazy...
Ale chyba skłaniam się ku obrazom.

[misiao1983]

Haha po dłuższym zastanawianiu się jednak słyszę głosy

[malaJu]

tak na szybko, a jakby kogoś interesowało, to mam PDF. Dyslektycy widzą obrazy, nie słowa. Myślą wielotorowo, są kreatywni, ale szkoła/tekst/standardowe techniki uczenia wprowadzają zamęt, deorientację. Nie wszystkie wyrazy mozna zobrazować, np. przyimki czy zaimki są tylko werbalne. Wtedy dyslektyk się gubi, traci wątek.
Dziś zdiagnozowałam moją mamę. Ona widzi tylko obrazy, nigdy nie myśli na głos. Okazuje się, że jest dyslektykiem - ma ogromne kłopoty ze zrozumieniem słowa pisanego. Zawsze bardzo wolno i wielokrotnie czytała te same fragmenty tekstu. W szkole świetna z matmy, kochająca obrazy, muzykę, estetka.

Tu macie fragment książki, którą czytam "Dar dysleksji".

[monika]

Ukryty tekst: Włączony

---

Widoczne tylko dla zarejestrowanych użytkowników.

[malaJu]

monika, dysleksja jest genetycznie uwarunkowana w 80%. Co więcej, występuje częściej u chłopców.

co do ilości pracy - faktycznie, jestem przerażona, jak patrzę, jak wolno uczą się takie dzieciaki. Na szkoleniu, na którym byłam, o wszystkim opowiadała nam babka od angielskiego, która zajmuje się w swojej szkole REEDUKACJĄ, czyli spotyka sie uczniami po to, by jeszcze raz, krok po kroku, "przerobić" z nimi cały materiał z minionego tygodnia, ale metodami przyjającymi. Plus do tego mnóstwo pracy w domu. Każde słowo dyslektyk musi sobie zobrazować plus wyrobić odruch ręką przy zapisie. Ta babka w domu (!!!) przepisuje uczniow teksty z podręcznika, żeby były 14stką i czcionką bezszeryfową!
Dlatego ja na przyszły rok wybrałam same podręczniki przyjazne dyslektykom

[ppola]

Coś w tym jest w podstawówce robiłam mnóstwo błędów, w liceum mniej ale największy problem miałam i mam nadal z pisaniem razem i oddzielnie. Co z tego że znałam zasady a i tak byki waliłam jak ta lala. Do tej pory jak mam problem z napisaniem to wizualizuję sobie dany wyraz. Jednak najwięcej dało mi opatrzenie, dzięki czytaniu ogromnych ilości książek ( kiedyś, teraz jest ich zdecydowanie mniej), wiem jak wyglądają poszczególne wyrazy i błędów robię naprawdę niewiele.

[monika]

Ukryty tekst: Włączony

---

Widoczne tylko dla zarejestrowanych użytkowników.

[malaJu]

Warte obejrzenia:
Sławni dyslektycy
http://m.youtube.com/watch?v=l_qGJ9svUbM
http://m.youtube.com/watch?v=NzOzRALazv0

Aspergerowcy
http://m.youtube.com/watch?v=d7lQa3q_OAk

[Blue]

Nie ma tematu pod który mogłabym się podczepić,ale kupiłam dla J. magnez musujący i preparat Eye q. Tak,wiem ,że są tańsze zamienniki (choćby GalOmega),ale stanęło na tym.Wcześniej "inwestowałam" czas i fundusze w młodszą (SI,logopeda itp) a teraz chcę nieco wyciszyć moją przyszłą uczennicę (nieco nadruchliwą i humorzastą).Mamy też mieć 1 sesję lub kilka (ja i młoda) u psychologa,by pokazano nam jak postępować pod jej niedoskonałości (fochy,smutki i złości,chęć dominacji nad innymi,nadruchliwość).
Nie wiem jak na to wszystko znajdę czas pracując,ale czego się dla dzieciaków nie robi.

[juta79]

Blue, jestem ciekawa czy będziesz widziała poprawę u córki bo ja kilka miesięcy temu kupiłam Wojtkowi ale niestety nie udało mi się regularnie podawać przez ciągłe choroby to i rezultatów nie widziałam Ale myślę że muszę spróbować podawać go jeszcze raz.

[Blue]

Juta-sama jestem ciekawa.Z tego co widzę w necie,to opinie są różne.Od takich,że to placebo i zwykły tran działa podobnie (a na dodatek zawiera wit D) do takich,że eye q daje dobre efekty.OK,dam znać czy to jakkolwiek działa.
Wszystko co działałam w kierunku młodszej córy,dało b.dobre efekty,nawet jeśli były to działania zbędne i wszystko samo by przyszło w swoim czasie;)Tu podobnie,może zbędne,ale niech teraz będzie taki "inny" tran,zobaczymy.

[Fionka]

Co więcej, występuje częściej u chłopców.

Jak i zaburzenia Si czy też autyzm (4 razy częściej dotyka chłopców niż dziewczynki).

[Ala1975]

Zdecydowanie słowa.

[osaka]

Mogę się wypowiedzieć, bo jestem dyslektyczką Otóż prawda, najczęściej myślimy obrazami, potrzebujemy skojarzeń. Pocieszę Was tylko, że wszystko jest do nadrobienia i sama dysleksja nie jest jakaś straszna. Przez ponad 5 lat (jeszcze w podstawówce) uczęszczałam na specjalistyczne zajęcia, dodatkowo każdego dnia tata ze mną ćwiczył - robił dyktanda, kazał czytać. Z czytaniem problemów nie miał, ale bardzo nie lubiłam dyktand i zawsze się im opierałam. Dziś mam 25 lat i powiem tak. Nadal jestem dyslektyczką, ale potrafię się skupić i wtedy nie robię żadnego błędu. Pomogły mi w tym także studia filologiczne, dzięki którym poznałam mechanizmy tworzenia słów itd. Błędy mi się zdarzają, ale tylko wtedy kiedy nie jestem skupiona. Idealnym przykładem były wykłady, na których musiałam zanotować wiele informacji i tak bardzo skupiałam się na tym, aby niczego nie pominąć, że później, czytając tekst, zastanawiałam się nad swoimi błędami. Kiedy jednak nie odczuwam presji czasu, mogę pracować w spokoju, nie popełniam żadnego błędu. Także dysleksja jest do wypracowania i wiele tu zależy od rodziców. Moi rodzice mi nie odpuścili i dziś naprawdę nie sprawia mi problemów pisanie, nauka, a ponadto jestem świadomym użytkownikiem języka. Bo dyslektyk musi poznać reguły, zrozumieć gramatykę - często to osoby, które logicznie myślą, ale przy pomocy obrazów. Przy czym, według mnie błędy ortograficzne to wynik niewiedzy. Jeśli ktoś mi mówi, że jest dyslektykiem, bo napisze góra przez "u" zwykłe" to dla mnie żadne wytłumaczenie. To wynik niewiedzy, a nie dysleksji.
Pocieszę Was także, że dyslektycy bardzo dobrze uczą się języków. Może nie w formie pisanej, ale za to bardzo szybko łapią wymowę. Wynika to z tego, że najczęściej piszemy, jak słyszymy. Do tego jesteśmy w stanie odróżnić wiele dźwięków, a nawet je powtórzyć, choć nasza artykulacja nie jest do tego przystosowana. Niejednokrotnie spotykałam się z sytuacją w czasie nauki rosyjskiego, angielskiego czy niemieckiego, że słyszałam wymowę słów, których pozostali nie słyszeli. Przykładowo liczebnik тринадцать (literując dosłownie trinadcat) Rosjanin wymawia jak "trinadcet" - i tak słyszy każdy kto dyslektykiem nie jest. Dyslektyk powie jednak, że to nie jest nasze "e" w "cet" tylko słabe "i" połączone z "e" i to też nie jest rosyjskie "je". Dzięki temu, że jestem filologiem chyba łatwiej mi to zrozumieć Ale możecie teraz też pojąć, czemu tak wielu dyslektyków było dobrymi muzykami: Cher, Ludwig van Beethoven, Mozart. Nie mówiąc o pisarzach, aktorach lub fizykach - wszyscy oni muszą myśleć logicznie, wszyscy oni muszą wcześniej wyobrazić sobie swoje dzieło. Reszta to tylko dodatek Ale się rozpisałam

[Blue]

Osaka-fajnie to wytłumaczyłaś,ale na pewno nie da się generalizować.Dwóch dyslektyków których znam dobrze,nie ma słuchu muzycznego (przeciętny),do języków obcych drygu nie mają,za to obaj są świetnymi matematykami (czy w matmie używa się przy myśleniu obrazów,ciężko mi stwierdzić). I jeden z nich jak na faceta dobrze rysuje,nawet twarz umie dość wiernie odtworzyć. Także osobiście uważam,że każdy dyslektyk jest inny, bez wchodzenia w szczegółowe analizy.

[malaJu]

W temacie dysleksji - własnie oglądam:
https://youtu.be/9bev--7zthI

[Blue]

Jestem bardzo ale to bardzo zaskoczona.Moje starsze dziecko podejrzewałam już lata temu o dysleksję.Bo jakoś tak,wg "wujka google" się składało w całość,a w rodzinie też taki "gen" krąży.Wiadomo,poczytaj w google,to masz zaraz diagnozę każdej przypadłości.No jakoś pasowało.Nic z tych rzeczy.Ze sprawdzianów ortograficznych ma oceny maksymalne z wykrzyknikiem,dziś przy odrabianiu pracy domowej zagięła mnie regułkami ortograficznymi i pisze jak na takie dziecko z super ortografią(!).Rok temu waliła byki-całkiem normalne rzecz jasna.Teraz jestem w szoku.Myślę,że nawet jakby była dyslektykiem (a nic na to nie wskazuje jednak),to pomaga jej czytanie.Dużo czyta,więc wzrokowo zapamiętuje wyrazy.Jestem naprawdę pod wrażeniem,bo zawsze uważałam ją za "sportowo-matematyczne" dziecko,ale tu właśnie wychodzi,jak nie warto nadawać dzieciom ról i szufladkować.No to może druga jeszcze będzie sportowcem;)PS.Starsza była dzieckiem które stosunkowo późno zaczęło mówić,więc to nie ma z późniejszymi umiejętnościami szkolnymi za dużo wspólnego;)

[lmyszka]

Jestem z Wik w trakcie badań na dysortografię.
Dziś miałam rozmowe z Panią psycholog po badaniach psychologicznych i pedagogicznych.
Po rozmowie urosłam
Okazuje się, że moje dziecko jest nad wyraz inteligentne i większość badanych aspektów ma na wysokim poziomie ( wyższym niż jego wiek ).
Jedyne z czym ma problem to właśnie ortografia, ale w dziwny sposób, bo reszta badanych rzeczy która też ma wpływ na dysortografię jest dobrze rozwinięta. Zasady też zna ale nie umie ich zastosować.
Teraz czeka nas badanie słuchy i jakieś badanie przesiewowe też słuchu.

[kasieńka 85]

lmyszka, bedziecie miec pewnie badanie przetwarzania sluchowego.

[lmyszka]

kasieńka 85, o to właśnie

[Ilonka1993]

Syn mojej koleżanki z pracy ma dyskalkulię, do około 5 klasy wszystko w matematyce mu wychodziło i miał same 5 w podstawówce, potem nagle, jakby zaczął się cofać w rozwoju - do tego stopnia że nie potrafił powiedzieć ile to jest "coś + zero", psycholożka kazała robić testy na dyskalkulie i wyszło że ma bardzo poważną. Sama powiem, że gdyby nie to że rozmawiałam z tym chłopakiem to bym nie wierzyła... dobrze, że teraz to się coś z takimi rzeczami robi, a nie jak kiedyś gdy się mówiło, że debil i tyle.

[Blue]

A tu wklejam informacje o optodysleksji-poruszoną na innym wątku.Coraz więcej się o tym mówi:

https://barbarapakula.pl/optodysleksja/

[gebka]

Julia też jest zagrożona dyskalkulią na razie chodzimy na zajęcia do poradni i ma ćwiczyć w domu.

[Tasia]

W przypadku większości zaburzeń ćwiczenia sa w stanie je wyeliminować. Jesli rodzice tego nie dopilnuje to dziecko będzie miało potem wielkie problemy w życiu dorosłym/

[oleek]

Nie zgadzam się z wyeliminowaniem. W wielu zaburzeniach da się jedynie nauczyć dziecko innego sposobu myślenia. Można "ułatwić" zadania na tyle, że będzie wiedziało, jak rozwiązać je swoim sposobem - to pomoże w przyszłości. Jednak w podbramkowych sytuacjach i stresie i tak wszystko może wyjść, nad ty również trzeba pracować.