Bunt na pokładzie!

[marciami]

ostatnio Miki ma bunt na wszystko. Nawet jak cos chce to i tak mówi nie. Woła pić, pytam chcesz pić? Słyszę nie, a za chwilę wypija kilka sporych łyków soku. Jest nie na przewijanie, kąpanie, sprzątanie zabawek, spanie, wszystko musi być tak jak on ustali. Ale od dwóch tygodni mamy problem żłobkowy. do Tej pory chodził do dzieci na te 2 godziny do południa i wyjść nie chciał, cieszył się, od rana ciągnął do żłobka. Nic się złego nie stało, żadna krzywda, wierzę i ufam nauczycielkom bo są naprawdę w porządku i mówią wszystko o dziecku. Nie zmienił się skład grupy, miejsce, nauczycielki. A Miki od pewnego dnia na hasło żłobek płacze, mówi, że nie i się obraża...siostra zaprowadza go co drugi dzień i póki nie straci jej z oczu to płacze, potem bawi się na całego z dziećmi i płacze jak siostra wraca. Do tego dzisiaj zaczął przy ubieraniu, gdy się grupa szykowała na spacer, bić każde dziecko które do niego podeszło. Bam i zamach... nie wiem już o co chodzi

[Marta]

U nas nastała faza mega buntu, na wszystko jest 'nie', ma swoje zdanie i wymusza, o matulu jak on wymusza Do sklepu pójść nie mogę, bo oczywiście wszystko chce i to już teraz, natychmiast. Do tej pory w takich sytuacjach działało podanie picia/ jabłka/ ciasteczka, teraz nie, musi być to ze sklepu, jak nie to drze się w niebogłosy, chyba muszę przestać chodzić z nim na zakupy, bo to jest masakra. Poszłam do kościoła ostatnio, chyba długo się tam nie pojawię po występie synusia
Od starszych dzieci z przedszkola przyniósł nowe nawyki- bicie w twarz, kopanie w piszczel lub kolano, wystawianie języka i plucie
Tłumaczę, tłumaczę i nic, stawiam w kącie- na chwilę działa, ale potem zapomina i od nowa, najgorsze, że on zdaje sobie sprawę z tego, że źle robi i że mama nie pozwala, ale robi na złość. Szału idzie dostać

[ola]

Nie wiem czy można nazwać to buntem. Może na bunt dwulatka jeszcze za wcześnie. Nie wiem. Ale od kilku dni Hania jest nieznośna. Dwa razy szturchnęła inne dziecko co nigdy jej się to nie zdarzyło. Na placu zabaw wszystko było na nie. Płacz od samego wejścia na plac zabaw. Nie wiem czym to jest spowodowane. Czy za zimno ubrana/czy głodna czy jeszcze coś innego. Czy to typowy foch. Dzisiejsze usypianie na drzemkę też nie było łatwe. Mpżliwe że to trójki tak dają popalić.

[caixa]

ola, dla mnie to początki typowego buntu dwulatka. Niektóre dzieci zaczynają już w okolicach 1,5 roku, niektóre dopiero po skończonych drugich urodzinach.

[ola]

Zaczyna się kolejny etap buntu. Tym razem są awantury bo na spacer idziemy w przeciwnym kierunku niż ulubiony sklep - Biedronka. Że nie idziemy na plac zabaw, że za krótko jedziemy rowerem, że nie ta bluzka. Płacz ogromny. Nie wiem czy człowiek tak się przyzwyczaja, ale póki co zaciskam zęby i mimo że często mam dosyć twgo płaczu to na spokojnie tłumaczę bez krzyków. Może szybciej minie ten bunt

[zbroziu]

Dziewczyny nie wiem czy to dobry wątek, ale proszę powiedzcie czy u Was też tak było.
Mamy bunt 3 latka w pełni, od pewnego czasu, zbiegło się to chyba nawet z chorobą małego mamy płacz w nocy.
Płacz występuje po około 2h od zaśnięcia, płaczu towarzyszy bełkot, czasami młody z nami normalnie rozmawia (oczywiście z zamkniętymi oczami).
Dziś w nocy na przykład mówił, że boli go noga. Ja żeby sprawdzić czy to rzeczywiście ból posmarowałam mu nogę kremem Bambino i poszedł spać. Rano jak go zapytałam dlaczego płakał i czy nadal boli go noga to się mnie zapytała:
jaka noga?

Jestem troszkę zdezorientowana. Czy takie zachowanie może być związane jego rozwojem? Czy powinnam skonsultować to z lekarzem?

[19anioleczek92]

Mozliwe,że tak ma to związek z rozwojem...Igor też miał bóle wzrostowe nóg. I wyglądało to podobnie jak opisujesz tylko nie codziennie,co jakiś czas.

[lmyszka]

zbroziu, zupełnie normalne. Przerabialiśmy to z Wiktorem i teraz z Kacprem. Jakieś 2 tygodnie temu obudził się z płaczem i mówił że boli go noga. Następnego dnia już nie było mowy o tym.

[ppola]

zbroziu, Marysia też miała takie akcje że bólu nóżka albo rączka. Miałam koło łóżka zwykły krem i ja smarowalam w nocy. Zasypiala od razu po posmarowaniu;)
A u Marii zaczęły się histerie najczęściej o pierdoły krzyczy, płacze, wrzeszczy, trudno ją uspokoić, dość długo trwają. Ostatnie afery były np o to że makaron był nie w tym kolorze co chciała albo o to że miała źle założone majtki i miała zmienić podczas takiej histerii mam ochotę wyskoczyć przez okno albo sama zacząć wyć. Mam nadzieję że jej minie bo wykończy mnie nerwowo

[Marcka]

u nas też raz na jakiś czas Emi boli nóżka- zawsze przed spaniem. Smaruję kremem i idzie spać bez problemu.

[zbroziu]

Dziewczyny bardzo dziękuje za Wasze opinię. Przez chwilę zastanawiałam się czy nie czeka nas wizyta u psychologa.

[toMalina]

Heh, jak czytam Wasze historie - to wypisz wymaluj moje maleństwo.
Chyba, każda z nas musi to przejść, a bunt to swoisty etap w życiu naszych dzieci.

Rady są bardzo cenne - lepiej się uczyć na doświadczeniu innych, niż eksperymentować

[szaraczarownica]

Dziewczyny, czy Wasze czterolatki też uważają się za najmądrzejsze na świecie? Bo mnie się zawsze wydawało, że rodzice powinni być autorytetem, dzieci powinny się nieustannie pytać "a co to", "a dlaczego", "a po co". U nas takiego etapu nie ma i nie było. Jest co najwyżej "A co to?" i tu następuje nasza odpowiedź, a słyszymy po tym "Nie, nie, to jest coś takiego co działa tak i tak" i nie daje sobie wytłumaczyć. On wie lepiej i tyle! Do szału mnie to doprowadza i powoduje, że nie mam ochoty w ogóle rozmawiać z własnym dzieckiem, bo cokolwiek powiem, to jest nie tak. Już nawet wczoraj się tak wkurzyłam, że zapytałam, czy zna wierszyk o Zosi Samosi (oczywiście, że tak) i porównałam go do tej Zosi, a potem zapytałam, czy zna zakończenie. Widać było, że głupio mu się zrobiło, ale dzisiaj już dalej zaczął swoje.

[lmyszka]

szaraczarownica, to nie mija Wiktor też często podważa nasze zdanie i mówiąc kompletną pierdołę niezgodną z prawdą uważa, że ma racja. Mówi: A wcale, że nie bo .... Nienawidzę tego

[kangurek]

Dziewczyny, czy Wasze czterolatki też uważają się za najmądrzejsze na świecie? Bo mnie się zawsze wydawało, że rodzice powinni być autorytetem, dzieci powinny się nieustannie pytać "a co to", "a dlaczego", "a po co".

Może już zapomniałaś o tym etapie . Mój dwulatek zalewa nas miliinem pytań typu "a co to jest?" 4latki słyną z bycia najmądrzejszymi na świecie. Minie mu.

[szaraczarownica]

kangurek, Staś w wieku 2 lat nie mówił, więc nie mógł pytać. U nas naprawdę takiego etapu nie było.

[sardynka]

szaraczarownica, u nas był etap na "a co to?" ale właśnie w ok 2,5-3 lat więc może jak Stasiek nie mówił to go przeskoczył po prostu...ale u nas "a co to, a po co, a dlaczego?" pojawiało się jakieś milion razy i nawet jak dawałaś 15 odpowiedź tego samego typu to też nadal pojawiało się pytanie Obecnie też już w sumie nie padają takie pytania a Miki ma 1000 odpowiedzi na wszystko
Gajka w sumie jeszcze nie pyta, chociaż nawija równo...może już wszystko wie

[Misiak]

U nas jest wszystko na nie. Do przedszkola nie, tam podręcznik nie, malować nie, zdjęcia w przedszkolu- nie zrobi sobie (a potem zrobiła i płakała że pan nie dał od ręki), teatrzyk przyjedzie- nie będzie oglądać (oczywiście oglądała), długie rękawy nie, kitka nie bo warkocz, spodnie są dla chłopaków, skórki z ciasta drożdżowego nie je, do zdjęcia nie będzie mi pozować itd itp. A tak w ogóle to ona ma na imię Ola.
Oj, buduje sobie to moje dziecię autonomię intensywnie. cóż zrobić, czekam aż minie. Ciągłe "ja sama" też jakoś minęło.

[sardynka]

Ciągłe "ja sama" też jakoś minęło.

to u nas dość zabawnie (bo mam do porównania dwójkę) - za Miśka najlepiej wszystko zrobić, ubrać, rozebrać, nakarmić a Gajka wszystko "ja siama"...także wchodzę z nimi rano do przedszkola, Gajka się rozbiera, ściąga sobie buty, zakłada kapcie, maszeruje na salę a Miki siada jak "księżniczka" i nawet palcem nie ruszy aby buta rozpiąć

Natomiast co do buntów to u nas Miki obecnie dużo bardziej "układny", Gajka typowy bunt dwulatka z oślim uporem...jak sobie coś umyśli to nie ma zmiłuj, a jak się jej odmówi to oczywiście teatralne rzuty na ziemię i ryk aż do wymiotów prawie

[ava]

"a co to, a po co, a dlaczego?"

U nas podobnie jak u szarejczarownicy nie było tego etapu, zapewne z tego samego powodu - młody późno zaczął mówić, miał już grubo ponad 3 lata.
Ogólnie jeśli chodzi o bunty to póki co Wojtek przechodził je naprawdę łagodnie. Na szczęście jest dosyć

"układny"

Niestety obawiam się, że z młodszym nie będzie tak lajtowo...

[Blue]

U nas jako tako,obie miewają swoje wyskoki jak to dzieci (i dorośli też ),ale ogólnie może być.Ale charaktery inne,jedna samodzielna i woli towarzystwo w zakresie od swoich rówieśników po starsze dzieci,a druga zachowuje się i wygląda na rok młodszą,uwielbia jak się ją wyręcza,rozczula nad nią,współczuje i chwali.Nawet na basenie instruktorka stwierdziła,że mała lubi byc dobrze zaopiekowana;)No cóż,ja tez tak mam jak to mój mąż uznał

[szaraczarownica]

Wykończy mnie ten bunt czterolatka
Moje dziecko boi się bycia samemu. Wszędzie ktoś musi mu towarzyszyć. Ok, od 2 miesięcy panicznie boi się ciemności i albo przychodzi do nas w nocy, albo kogoś woła, żeby go zabrał do nas (a już tak pięknie spał sam). W związku z tym nauczyłam go zapalać światło w łazience, żeby znowu nie trzeba było z nim chodzić, bo przyzwyczailiśmy się do tego, że chodzi sam i półmrok mu nie przeszkadza, więc niby to ogarnięte. Ale nie, od dwóch tygodni co raz częściej mówi, że nie chce zostać sam, a dzisiaj już przechodzi sam siebie. Urządza histerię jak idę do ubikacji. Jak poszłam u niego składać łóżko, to przyszedł sfochowany, że on się nie może bawić, bo ja sobie poszłam i musi tu sterczeć jak kołek. Już ma zapowiedziane, że w taki razie idzie ze mną robić obiad Zaczął się buntować, więc będzie ostre starcie
Ale jak tak dalej pójdzie, to ja zwariuję. Dobrze, że od poniedziałku wraca do przedszkola

[Blue]

U nas młodsza boi sie ciemności i samotności.Jak przed spaniem starsza idzie np,do łazienki to młodsza w tym czasie wybiega z ich pokoju i leci tu gdzie my jesteśmy mówiąc,że nie chce byc sama w pokoju.Do ciemnej łazienki też nie wejdzie,prosi by zapalić jej światło.W nocy na siku nie wstaje,więc nie wiem jakby to było.W innych sytuacjach separacji nie ma problemu zadnego (przedszkole,dziadkowie itp.)

[szaraczarownica]

Blue, czyli mamy to samo. Pod opieką na placu zabaw zostanie, u dziadków bez problemu, ale zupełnie sam nie ma mowy.

[Blue]

No tak,tak by wychodziło.Minie im,trzeba przeczekać:)

[lmyszka]

A czy któraś z mam starszych dzieci spotkala się z buntem 8 latka?
Bo u nas po wakacjach jest masakra
Wik kompletnie nie słucha, jest niegrzeczny, olewczy.
Jak zawracam mu uwagę to albo nie słucha albo uśmiecha się głupio pod nosem jak bym sobie żartowała.
W szkole też Panie go nie poznają bo zawsze był gadułą ale w tym roku nawet nie reaguje na uwagi

[caixa]

lmyszka, moja mama mówi, że po wakacjach zawsze dzieci są niepokorne i trzeba je sprowadzić na dobry tor.

[lmyszka]

caixa, ale rok i dwa lata temu tego nie było.

[niesia2708]

lmyszka, ale to chyba był pierwszy rok kiedy wyjeżdżał sam?? Może to go zmieniło...

[lmyszka]

niesia2708, tak. Może to i dobra myśl. Bo chyba za dużo tych wyjazdów miał.

[niesia2708]

lmyszka, myślę że poczuł się taki dorosły i samodzielny.
Do tego wiesz w grupie są zupełnie inne warunki, mniejszy nadzór niż w domu.
Musisz go po prostu sprowadzić na ziemię

[Deco-Ania]

A czy któraś z mam starszych dzieci spotkala się z buntem 8 latka?
Bo u nas po wakacjach jest masakra

U nas to standard po wakacjach.

[gohnia]

Ech... zaczęło się! Bunt dwulatka jak malowany Mówić nie umie wcale, ale nie musi, bo całą swoją małą postacią potrafi ekspresyjnie pokazać co jej się nie podoba

[kangurek]

Ech... zaczęło się! Bunt dwulatka jak malowany

Jakbym o swojej czytała

[Patrycja11]

Mówić nie umie wcale, ale nie musi, bo całą swoją małą postacią potrafi ekspresyjnie pokazać co jej się nie podoba

[lmyszka]

A czy jest jakiś bunt 5/6 latka? Bo tylko to może usprawiedliwić co Kacper teraz odwala, jak wymusza, krzyczy i płacze o byle co.

[caixa]

lmyszka, nie. To już charakter .

[gohnia]

To już charakter

jak można komuś zabrać tak brutalnie nadzieję?

[lmyszka]

lmyszka, nie. To już charakter .

To już charakter

jak można komuś zabrać tak brutalnie nadzieję?

[caixa]

lmyszka, nie martw się. Da się z tym żyć .
gohnia, A tak mi jakoś przyszło bo mam wrażenie, że to wszystko to jest jeden permanentny bunt.

[ola]

Ukryty tekst: Włączony

---

Widoczne tylko dla zarejestrowanych użytkowników.