Pielęgniarki przygotowały mi kąpiel, dały dwie tabletki paracetamolu (które po 5 minutach zwymiotowałam) i ogólnie kazały czekać... W wannie siedziałam jakąś godzinę, a potem męczyłam się ze skurczami. W końcu o 14 poczłapałam do jakiejś położnej z prośbą o coś przeciwbólowego, ta stwierdziła że może mnie zbada i sprawdzi rozwarcie- całe 4-5 cm, jupiii, mogłam przejść na porodówkę gdzie dają środki przeciwbólowe 
W tym uroczym kraju najpierw dają gas & air czyli coś co rzekomo pozwala oddychać, ojj na początku myślałam że ich rozwalę za ten gaz, a zwłaszcza mojego męża, który próbował pomagać. Z czasem skurcze były coraz silniejsze więc dostałam zastrzyk w udo z diamorfiny. To dopiero jest czad. Na część dziewczyn w ogóle nie działa, ja byłam nieźle zakręcona, mąż się śmiał że nawalona
Niestety moje rozwarcie zatrzymało się na 6cm i dalej nie chciało ruszyć, nawet przebicie wód nie pomogło. Na dodatek młodemu spadało tętno i wtedy położne zaczęły się bać. Czekali ponad godzinę na lekarza. Jak się pojawiła o 21 to od razu podjęła decyzję o cesarce. O 22 urodził się Filip (57cm, 3900), wymęczony, z jakąś dziwną wysypką, dostał tylko 5 punktów w skali apgar (w piątej minucie już 10). Całe szczęście wszystko skończyło się dobrze i mam zdrowego fajnego synka. Ja jeszcze spędziłam 2h na sali bo miałam bardzo niskie ciśnienie.Mój poród określam w kategorii masakry, mam wrażenie, że nigdy nie zdecyduję się na drugie (chociaż podobno się zapomina, więc może się mi odmieni)
No dobra, tam było drastyczniej, bo dziecko się zaklinowało i cc już nie mogli zrobić, bo główka wyszła, ale obojczyk sie zaklinował i położna musiała własnoręcznie go złamać 
